PRAWO DO ŻYCIA

Jonas prawo do życia uznaje za źródło wszelkich praw ludz­kich i pisze: „We właściwym i pełnym rozumieniu uwzględnia ono również prawo do śmierci.” O „prawie do życia wiele osta­tnio się mówi, przede wszystkim w związku z problemami euta­nazji, dopuszczalności przerywania ciąży i kary śmierci. W tę problematykę nie chciałbym się wdawać, błędem wydaje mi się jednak wyprowadzanie prawa do śmierci z prawa do życia. Można życie przyjąć za wartość bezwzględną, ale nie można go przyjąć za wartość najwyższą, z której wszystkie inne war­tości dadzą się wywieść. Nie można, bo oznaczałoby to odrzu­cenie poświęcenia życia na rzecz ideałów albo przynajmniej ograniczenie prawa do poświęcenia życia tylko do takich wy­padków, gdy kosztem życia własnego człowiek ratuje cudze. Uznanie życia za wartość najwyższą kłóci się więc lub co naj­mniej poważnie ogranicza ideał heroizmu, na przykład ofiary z życia w imię stałości przekonań, jest to zaś sprzeczne z do­świadczeniem ludzkości i z etyką zrodzoną w naszym kręgu kultury.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *